Οι δοκιμαστές Abel και Pensky-Martens χρησιμοποιούνται και οι δύο για τον προσδιορισμό ενός υγρούκλειστό-σημείο ανάφλεξης, αλλά έχουν σχεδιαστεί για διαφορετικά εύρη θερμοκρασίας και τύπους δειγμάτων. Η βασική διαφορά είναι ότι τοΗ μέθοδος Abel είναι για υλικά με χαμηλότερο σημείο ανάφλεξης, ενώ τοΗ μέθοδος Pensky-Martens είναι για υλικά υψηλότερου σημείου ανάφλεξης.
Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τις βασικές διαφορές μεταξύ των δύο μέσων για μια γρήγορη σύγκριση.
| Χαρακτηριστικό | Abel Flash Point Tester | Pensky-Martens Flash Point Tester |
|---|---|---|
| Κύρια Εφαρμογή | Υλικά χαμηλού σημείου-ανάφλεξης-όπως καύσιμα αεροσκαφών, διαλύτες, ορισμένες χημικές ουσίες, χρώματα και αρώματα | Υλικά-υψηλού σημείου ανάφλεξης-όπως προϊόντα πετρελαίου, βιοντίζελ, χρησιμοποιημένα λιπαντικά και υπολειμματικά καύσιμα |
| Τυπικό Πρότυπο | ISO 13736, IP 170 | ASTM D93, ISO 2719, IP 34, GB/T 261 |
| Γενικό εύρος σημείων ανάφλεξης | -30 μοίρες έως 110/130 μοίρες | Περιβάλλον έως 370/410 μοίρες |
| Βασική Διάκριση | Σχεδιασμένο για μέτρηση σε θερμοκρασίες κάτω από{0}}μηδενικές | Σχεδιασμένο για σταθερότητα και ακρίβεια σε υψηλές θερμοκρασίες |
| Σύστημα ψύξης | Προηγμένη ψύξη Peltier. Ορισμένα μοντέλα απαιτούν εξωτερικό κυκλοφορητή ψύξης για δοκιμές υπό-μηδενισμού | Συνήθως χρησιμοποιεί έναν ανεμιστήρα ή έναν συνδυασμό ανεμιστήρα/υγρού εναλλάκτη θερμότητας για ψύξη μετά τη δοκιμή- |