Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι απωλειών στους μετασχηματιστές, δηλαδή απώλεια σιδήρου μετασχηματιστή και απώλεια χαλκού μετασχηματιστή.
Απώλεια σιδήρου μετασχηματιστή: αναφέρεται κυρίως στην απώλεια χωρίς φορτίο του μετασχηματιστή, η οποία είναι μια σταθερή απώλεια που καθορίζεται κυρίως από αλλαγές στην τάση. Όταν η τάση και η συχνότητα του μετασχηματιστή παραμένουν σταθερές, η απώλεια χωρίς φορτίο του μετασχηματιστή παραμένει βασικά αμετάβλητη.
Απώλεια χαλκού του μετασχηματιστή: αναφέρεται στην απώλεια βραχυκυκλώματος του μετασχηματιστή, η οποία είναι η απώλεια ισχύος που προκαλείται από τη θέρμανση όταν υπάρχει ρεύμα που ρέει μέσω της περιέλιξης του μετασχηματιστή. Η απώλεια χαλκού μετασχηματιστή είναι μια μεταβλητή απώλεια που σχετίζεται με το ρυθμό φόρτισης του μετασχηματιστή. Καθώς αυξάνεται το φορτίο, αυξάνεται και η ποιότητα του χαλκού. Οι απώλειες χαλκού και σιδήρου των μετασχηματιστών μπορούν να ληφθούν συμβουλευόμενοι εγχειρίδια ή με βάση δεδομένα δοκιμών μετασχηματιστή. Το οικονομικό σημείο λειτουργίας όπου οι απώλειες του μετασχηματιστή είναι χαμηλές είναι όταν ο ρυθμός φορτίου είναι μεταξύ 0.5 και 0.6, δηλαδή όταν η απώλεια σιδήρου και η απώλεια χαλκού του μετασχηματιστή είναι ίσες. Μπορεί να καθοριστεί εάν θα λειτουργούν οι μετασχηματιστές παράλληλα με βάση το οικονομικό σημείο λειτουργίας τους. Η απώλεια ισχύος ενός γενικού μετασχηματιστή μπορεί να υπολογιστεί χρησιμοποιώντας τον ακόλουθο τύπο:
△ P=△ P0+(Scp/Sn) * △ Psc όπου
△ P0=απώλεια μετασχηματιστή χωρίς φορτίο
△ Psc=απώλεια βραχυκυκλώματος του μετασχηματιστή
△ P=ολική απώλεια μετασχηματιστή
Scp=μέση χωρητικότητα του μετασχηματιστή
Sn=ονομαστική χωρητικότητα του μετασχηματιστή
